1. Het doek is gevallen: KV Mechelen degradeert, ondanks een 2-0 zege tegen Waasland-Beveren, naar 1B. Eupen redt zich dankzij een 4-0 tegen Mouscron en een beter doelpuntensaldo. Is het eigenlijk fair dat een degradatiestrijd daar op uitdraait?

Jacques Sys: 'Ja. Hoe zou je het anders doen? Je kijkt eerst naar het aantal overwinningen en als dat gelijk is naar het doelpuntensaldo. In veel landen geven ze zelfs prioriteit aan dat doelpuntensaldo. In testwedstrijden geloof ik niet, dan komen er nog eens wedstrijden bij en wordt het nog complexer. Dat er insinuaties opduiken, heb je altijd in deze situatie. Zowel vanuit Mechelse als Eupense hoek. Maar onze mensen die de match op Eupen hebben gezien, stelden in ieder geval geen flagrante blunders van de keeper vast. Niet vergeten dat Eupen eerder ook al eens 4-1 won, van KV Mechelen nota bene. Eupen kan even goed beweren dat Waasland-Beveren weinig in de weg zou leggen van Mechelen. Zo blijf je bezig. Zolang er geen bewijzen zijn, kan je daar niets op zeggen. Mechelen moet vooral bij zichzelf te rade gaan voor deze pijnlijke degradatie. Als je drie trainers verslijt op één seizoen -net zoals Cercle toen het twee jaar geleden zakte-, dan kan je niet spreken van een goed beleid. Dat weten ze zelf ook. Dennis van Wijk heeft er terug schwung in gebracht, maar te laat, ze hadden nooit Jankovic mogen terugnemen. Jammer voor ons Belgisch voetbal dat zo een traditieclub terug in 1B moet gaan spelen. Het is een scenario waar weinig mensen rekening mee hielden. Toen ze gelijkspeelden tegen Anderlecht en Gent geloofde iedereen weer in operatie redding. Achteraf bekeken, blijkt de penaltymisser van Mats Rits tegen Charleroi heel duur op te breken. Zo zijn er wel meer momenten geweest doorheen de laatste weken en eigenlijk het hele seizoen van Mechelen. Degraderen doe je niet in de laatste wedstrijd. Ik denk wel dat ze zich in 1B zullen herpakken, het komt er op aan deze zomer de juiste rationele beslissingen te nemen. Ik heb het gevoel dat ze dat wel zullen doen. 1B wordt volgend seizoen een interessante reeks, met traditieclubs als Mechelen, Beerschot Wilrijk en Lierse.'

2. Cercle Brugge wint de titelfinale van 1B tegen Beerschot Wilrijk en promoveert. Welke rol is er voor deze nieuwe versie van 'de vereniging' weggelegd in onze hoogste afdeling?

Jacques Sys: 'Veel zal afhangen van AS Monaco, zoals trainer Frank Vercauteren zelf al aangaf. Zij zullen bepalen welke spelers er blijven en welke er bij komen. Er staat een fundament en met die Franse topclub als geldschieter zijn er zeker mogelijkheden. De Monegasken strijden niet voor promotie om dan weer meteen te degraderen. Door die alliantie met Monaco is Cercle wel voor een stuk zijn ziel kwijt, daar kan je niet naast. Er stond zaterdag één Belg aan de aftrap, verder teert het op een vreemdelingenlegioen -zoals heel 1B eigenlijk. Met Vercauteren ook als een atypische trainer voor de vereniging. Ik weet niet wat er met hem aan de hand is, maar hij reageert zeer nukkig en verbitterd tegenover de media. Dat past niet bij de stijl van Cercle Brugge. Nu, hij heeft knap werk geleverd. Ondanks dat stukje verlies van de ziel, zag ik toch veel blije gezichten na de gewonnen match. Er zat 15000 man in de tribunes, het leeft weer. Cercle won ook verdiend, het was de betere ploeg, Beerschot Wilrijk kwam in Brugge zeer behouden voetballen en ontgoochelde mij eigenlijk."

3. Anderlecht-Antwerp stond in het teken van Roger Vanden Stock, die na 22 jaar voorzitterschap afscheid nam van zijn functie bij de club. Het einde van een tijdperk, ook voor jou?

Jacques Sys: 'Roger Vanden Stock zal niet ingaan als de grootste bestuurder in de geschiedenis van het Belgische voetbal -daarvoor kon hij onvoldoende zijn stempel drukken in de modernisering van familieclub Anderlecht-, maar hij heeft zijn ambt altijd met veel klasse en waardigheid uitgevoerd. In die zin was hij een goede voorzitter en de ideale ambassadeur van die aristocratische topclub. Hij was een voornaam man, die zich steeds bediende van waarden en normen. Maar hij had ook steeds meer moeite met bepaalde evoluties in het moderne voetbal: spelers die geen clubliefde meer kennen, de figurantenrol op het Europese toneel... Toen ik met hem aan tafel zat tijdens een verplaatsing naar Glasgow liet hij zich ontvallen dat het op zijn 75ste genoeg geweest is. Met Marc Coucke als voorzitter van Anderlecht komt er nu een stijlbreuk, maar ik ben ervan overtuigd dat de cultuur van een club sterker is dan één figuur. Er zijn nog genoeg mensen uit de zogeheten beau monde aanwezig in het Brusselse bestuur. Coucke zal ongetwijfeld zijn eigen stempel drukken, maar hij zal zich ook aanpassen, zo slim is hij wel.'