Ook Artsen Zonder Grenzen (AZG) lichtte de situatie van de Brusselse transitmigranten door in een apart rapport en komt tot het besluit 'dat de grootste uitdaging erin ligt de perceptie te keren dat migranten een probleem zijn dat met strenge maatregelen moet aangepakt worden en een aanpak te promoten die hen toegang geeft tot hun basisrechten en hen uiteindelijk hun waardigheid als mens teruggeeft.' Knack kon de twee rapporten inkijken.

'De strikte toepassing van de Dublin III-verordening (die duidelijkheid schept over welk land verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielaanvraag, en dat is in regel het land waar de migrant de Europese Unie is binnengekomen, nvdr.) vormt een drempel voor effectieve bescherming', stelt het rapport vast. '

Uit de permanenties in de humanitaire hub bleek dat migranten vooral op doorreis waren door die verordening. Pas wanneer ze zeker zijn dat België hen niet terugstuurt naar Italië of Griekenland, zijn ze bereid om internationale bescherming aan te vragen. 'In afwachting van een effectieve harmonisatie van het opvang- en asielsysteem in Europa, past België de verordening bij voorkeur soepel en proactief toe', stelt het rapport van de ngo's. 'Dit betekent dat ons land de discretionaire bepalingen vaker toepast en dat ons land meer kiest voor hereniging van familieleden opdat risicovolle transfers vermeden worden.'

Het lijvige rapport 'Migranten op doortocht in België' beveelt ook een effectievere bescherming van niet-begeleide minderjarige vreemdelingen aan, en vraagt dat burgers en ngo's die werken aan een succesvol integratiebeleid beter ondersteund worden door de overheid.