Muziek als ontdekking van onszelf en de ander

Welke rol speelt muziek in ons bestaan? Al sinds de oudheid heeft die vraag filosofen geïntrigeerd en met haar essay Thuis in muziek probeert ook Alicja Gescinska (1981) op deze vraag antwoorden te formuleren.

Ziek zijn binnen een economische logica

Lieke Marsman kreeg als 27-jarige te horen krijgt dat ze kraakbeenkanker heeft. Haar bundel 'De scan duurt vijf minuten' bestaat uit twaalf gedichten en een uit korte fragmenten opgebouwd essay waarin ze op zoek gaat naar een nieuwe plaatsbepaling. 'Hoe ga ik me verhouden tot mijn ziekte?

Lees geen gezonde boeken

De rover van Robert Walser is wat een ijlroman - geschreven zonder omzien en in vliegende haast. Alleen snelt Walsers verteller niet ongeduldig naar de volgende gebeurtenis, de volgende plotwending: hij ijlt voort langs omwegen zonder eind, en die omwegen zorgen ervoor dat hij, raar genoeg, tegelijk ook kuiert en flaneert.

Een tehuis dat het voorgeborchte van de hel blijkt te zijn

'Het huis van de drenkelingen' van Guillermo Rosales verscheen oorspronkelijk in 1987 en is intussen uitgegroeid tot een cultboek. Maar het was wachten op een genuanceerdere benadering van de Cubaanse diaspora voor de roman zijn weg vond naar een groter publiek.

Recensie 'Zabor': schrijven tegen de dood

Zabor is de tweede roman van de Frans-Algerijnse schrijver Kamel Daoud. Onze recensent las een boek vol boeken, geschreven in een overweldigende en excessieve zintuiglijke stijl.

'De eerste vijftig jaar zijn het moeilijkst'

Veel van Dautzenbergs fictiewerk is autobiografisch, maar in Ik bestaat uit twee letters gaat hij nog een stap verder. Faits divers, bekentenissen, impulsieve notities of zelfanalyses geven een behoorlijk compleet beeld van de schrijver én de persoon Anton Dautzenberg.

De pijnlijkste details op de pijnbank

Het Claus-feestje is ondertussen al even voorbij, de partytent is afgebroken, de champagneflûtes naar de verhuurdienst teruggebracht. Als tastbare sporen blijven achter: een aantal publicaties die bij deze gelegenheid het licht zagen, en waarvan de belangrijkste wellicht Georges Wildemeersch' Familiealbum zal blijken.

Een portret van het achterblijven

In zijn nieuwe roman, Voor het vergeten, herdenkt Peter Verhelst (1962) zijn gestorven moeder. Maar wie een portret verwacht van de overledene, een soort biografie, heeft het verkeerde boek in handen.