Een twintigtal kompels van de Severnayamijn achter het Oekraïense front verzamelt zich naast het gapende gat van een open liftkoker. Straks dalen ze 800 meter af in de bevroren aarde. Wanneer ze weer boven komen, zal het weer donker zijn en hebben ze het daglicht niet gezien. De mannen praten stilletjes met elkaar, sommigen kijken bedrukt voor zich uit. Ze zijn boos en moe want ze zijn al maanden niet meer volledig uitbetaald. Hun gezin onderhouden wordt een steeds zwaardere opgave, zeker nu de winter eraan komt. In hun tassen zitten boterhammen met varkensvet en zout.
...